5.11 Paano kung ang isang tao ay namatay nang walang mga sakramento o isang libing?

Living the sacraments

Napakalungkot kapag may namatay bago makatanggap ng mga sakramento [> 3.40], kapwa para sa taong may sakit at kanilang mga mahal sa buhay. Sa kabutihang palad hindi kailangang matakot. [> 1.44], sapagkat habang ginagawa natin ang makakaya upang bigyang ginhawa ang namamatay, ang awa at pag-ibig ng Diyos ay higit pa sa mga sakramento na ibinigay niya sa atin. Kung walang pari ang makakapunta sa mga maysakit para sa mga sakramento, maaari silang gumawa ng isang perpektong Pagsisisi upang mapatawad, at kung sasabihin nila kay Hesus ang kanilang pagnanasang tanggapin siya sa Komunyon tiyak na tatanggapin nila ang kanyang presensya, halimbawa. Walang namatay na nag-iisa, kahit na hindi mo sila mabisita, sapagkat ang Diyos ay sumasa kanila. At maaari mong samahan sila kahit papaano sa iyong panalangin [> 3.1]. Si Hesus ay kasama natin hanggang sa wakas, nangako siya! (Mat 28:20).

Ang mga libing ay higit na kinakailangan para sa mga patay tulad ng para sa mga nabubuhay. Ito ay nagdudulot ng labis na sakit kung ang mga matinding pangyayari ay pumipigil sa isang maayos na pamamaalam at isang libing. Gayunpaman, huwag mawalan ng pag-asa! Tiyak na tatanggapin ng Diyos ang namatay na may dakilang pag-ibig at dakilang hustisya: ang kanyang hangarin ay ang lahat ay maligtas [> 1.47]. Hindi kinakailangan na ang katawan ng namatay ay naroroon upang ipagdiwang ang isang libing sa simbahan, kahit na buwan pa ang lumipas kung idinidikta ito ng mga pangyayari. Minsan kahit na ang sama-samang pagdarasal ay hindi posible para sa mga naiwan. Ngunit ang pagdarasal ay hindi idinidikta ng lugar o distansya: nasaan man kayo, maaari kayong pagsama-samahin sa panalangin!

Huwag mag-alala: Ang pag-ibig ng Diyos ay higit pa sa mga sakramento na ibinigay niya sa atin. Kung saan man sila mamamatay at sa anumang mga pangyayari, makakasama natin ang ating mga patay sa panalangin.