All Questions
prev
Previous:1.16 Cili është dallimi mes Besëlidhjes së Vjetër katolike dhe Tanakh hebreje?
next
Next:1.18 Cilat janë pjesët e Besëlidhjes së Re?

1.17 Si dhe kur filloi të ekzistonte Besëlidhja e Re?

Bibla: e vërtetë apo e rreme?

Historitë e Jezusit u përçuan gojarisht në fillim. Ato u shkruan rreth 20 deri 70 vjet pas vdekjes së tij. Mes më të hershmeve janë letrat e Palit Apostull drejtuar disa prej komuniteteve të para të krishtera. Besëlidhja e Re përmban gjithsej 27 libra dhe letra.

Për të përcaktuar se cilat shkrime u frymëzuan nga Shpirti Shenjt, Kisha mori parasysh disa gjëra përfshirë këtu edhe origjinën e autorëve dhe masën në të cilën teksti përputhej në tërësi me mësimin e Jezusit.

Shën Pali e shkroi Letrën e tij rreth vitit 50 pas Krishtit. Pas saj, autorët e tjerë shkruan 27 libra të tjerë të Besëlidhjes së Re.
Urtësia e Kishës

Çfarë është kanoni i Shkrimeve?

Kanoni i Shkrimeve është lista e plotë e shkrimeve të shenjta, që Tradita Apostolike e Kishës ka caktuar. Ky kanon përmban 46 shkrime të Besëlidhjes së Vjetër dhe 27 të Besëlidhjes së Re. [KKKP 20]

What is the right way to read the Bible?

The right way to read Sacred Scripture is to read it prayerfully, in other words, with the help of the Holy Spirit, under whose influence it came into being. It is God’s word and contains God’s essential communication to us.   

The Bible is like a long letter written by God to each one of us. For this reason I should accept the Sacred Scriptures with great love and reverence. First of all, it is important really to read God’s letter, in other words, not to pick out details while paying no attention to the whole message. Then I must interpret the whole message with a view to its heart and mystery: Jesus Christ, of whom the whole Bible speaks, even the Old Testament. Therefore I should read the Sacred Scriptures in the faith that gave rise to them, the same living faith of the Church. [Youcat 16]

What significance does the New Testament have for Christians?

In the New Testament God’s revelation is completed. The four Gospels according to Matthew, Mark, Luke, and John are the centrepiece of Sacred Scripture and the most precious treasure of the Church. In them, the Son of God shows himself as he is and encounters us. In the Acts of the Apostles we learn about the beginnings of the Church and the working of the Holy Spirit. In the letters written by the apostles, all facets of human life are set in the light of Christ. In the Book of Revelation we foresee the end of the ages. 

Jesus is everything that God would like to tell us. The entire Old Testament prepares for the Incarnation of God’s Son. All of God’s promises find their fulfilment in Jesus. To be a Christian means to unite oneself ever more deeply with the life of Christ. To do that, one must read and live the Gospels. Madeleine Delbrêl says, “Through his Word God tells us what he is and what he wants; he says it definitively and says it for each individual day. When we hold our Gospel book in our hands, we should reflect that in it dwells the Word that wants to become flesh in us, desires to take hold of us, so that we might begin his life anew in a new place, at a new time, in a new human setting.” [Youcat 18]

Si duhet ta lexojmë Shkrimin e Shenjtë?

Shkrimi i Shenjtë duhet të lexohet dhe të interpretohet me ndihmën e Shpirtit Shenjt dhe nën udhëheqjen e Magjisterit të Kishës, sipas tre kritereve:

1) kujdes ndaj përmbajtjes dhe njësisë së krejt Shkrimit;

2) lexim i Shkrimit në Traditën e gjallë të Kishës;

3) respektim i analogjisë së fesë, d.m.th. i lidhjes së të vërtetave të fesë mes tyre. [KKKP 19]

Ja çfarë thonë Papët

[Shën Jeronimi, i cili e përktheu Biblën në Latinisht], tregon se imuniteti i Shkrimit nga gabimi ose mashtrimi lidhet domosdoshmërisht me frymëzimin e tij Hyjnor dhe autoritetin suprem… Kështu kur, në rastin e Papa Damasit, ai kishte filluar korrigjimin e tekstit latin të Besëlidhjes së Re, dhe [u sulmua për këtë]… Jeronimi u përgjigj shkurtimisht se ai nuk ishte aq budalla, as aq i pashkolluar, sa të imagjinonte se fjalët e Zotit kishin nevojë për ndonjë korrigjim ose nuk ishin të frymëzuara hyjnisht. [Papa Benedikti, Spiritus Paraclitus, Nr. 13]